تبلیغات
ٍEnglish Department - In These Nights
1390/12/12

In These Nights

   نوشته شده توسط: Reza    

To Mehdi Akhavan e Sales (The Contemporary Poet)

By Mohammad Reza Shafi’ Kadkani

 

Petrified is in these nights

Floweret by foliage and

Foliage by squall and

Squall by stratus.

Horrified is in these nights

Any mirror by its image.

And reveal not their secrecy and song, the springs

Alone, but, is widespread your chant.

Thus oceanic, thus vigilant

 

As though a requiem

Alone is widespread your chant in every lane

For that massacre

And the blood of the martyrs’ clan that shed in vain  

You alone are who discerns in every minute

The ciphered song of the despairs’ lute

 

Oh, thou!

The songbird of the never-leafedness orchard

Remainest upon the yonder high bough

 

Remain till those trees

Now slept in the sprouts

Hearken the ardor of your chant

 

Remain till the luminous mirrorlands

And flowerets of the brooks

Sense by your song

The hatred and curse

Which to the ravage days belong

 

In these days the saddest bird

You are, with the gloomiest grief song!

Who wails over Mazdak and Zoroaster’s orchard

But you, the rainiest cloud?

You, the most wayward anger surging aloud

In the goblet of Khayyam.

 

درین شبها

از محمد شفیعی کدکنی به مهدی اخوان ثالث

 

درین شبها

   که گل از برگ و

             برگ از باد و

                    ابر از خویش می ترسد،

و پنهان می کند هر چشمه ای

                                             سرّ و سرودش را،

در این آقاق ظلمانی

چنین بیدار و دریا وار

توئی تنها که می خوانی

 

درین شب ها،

که گل از برگ و برگ از باد و باد از ابر می ترسد.

درین شب ها،

که هر آیینه با تصویر بیگانه ست

و پنهان می کند هر چشمه ای

                                              سرّ و سرودش را

چنین بیدار و دریا وار

توئی تنها که می خوانی.

 

توئی تنها که می خوانی

رثای ِ قتل ِ عام  و خون ِ پامال ِ تبار ِ آن شهیدان را

توئی تنها که می فهمی

زبان و رمز ِ آواز ِ چگور ِ نا امیدان را.

 

بر آن شاخ بلند،

ای نغمه ساز باغ بی برگی!

بمان تا بشنوند از شور آوازت

درختانی که اینک در جوانه های خُرد ِ باغ

                                                             در خوابند

بمان تا دشت های روشن آیینه ها،

                                                  گل های جوباران

تمام نفرت و نفرین این ایام غارت را

                                                   ز آواز تو دریابند.

تو غمگین تر سرودِ حسرت و چاووش این ایام.

تو، بارانی ترین ابری

                              که می گرید،

به باغ مزدک و زرتشت.

تو، عصیانی ترین خشمی، که می جوشد،

                                                              ز جام و ساغر خیام.



وحید ولیزاده
1391/01/14 11:16


آخرین شعرم به زبان ترکی به اسم

یارانه لر قطع اولدو

برای مشاهده شعر روی لینک زیر کلیک کنید.

http://bes.net46.net/photos/89ba2ae4d335.jpg
Apollo
1390/12/24 23:42
سلام رضا این چه شعر قشنگیه اولین باره خوندمش خیلی به دلم نشست مرسی
پاسخ Reza : خواهش می کنم ...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.